Gelelim hikayeden biraz bahsetmeye. Aslında anlatılacak bir hikayesi de yok bu şiirin. Nitekim ek$isözlükte şöyle diyenler var;
lewis carroll'un "through the looking-glass and what alice found there" adlı kitabındaki "jabberwocky" şiirinden. bu anlamsız şiir insanların dikkatini çekmiş işte ve bu tür saçma konuşma ve yazılar için kullanmaya başlamışlar.
nonsense literature'ın en nadide eseridir. bir dönem bütün ingiliz çocukları bu şiiri ezberlemişlerdir. incelendiğinde, çok anlamsız ama çok ilginç bir şiir olduğu ortaya çıkar. kullanılan kelimelerin çoğu ingilizce'de bir anlam ifade etmese de (ki lewis carroll bu yüzden şiirle beraber kelimelerin anlamlarını da yazmıştır) ilk okunuşta ne olup bittiği hakkında genel bir kanıya varılabilir. alice de zaten "birisi birisini öldürdü ama ne oldu tam çıkaramadım, güzel kelimeler sanki kafamın üstünden uçup gitti" tadında bir laf etmiştir. neler olup bittiğini az çok çıkarabilmemizin sebebi ise lewis carroll'ın gerçek olmayan bu kelimeleri sanki gerçekmişçesine, ingilizce'nin kurallarına uygun olarak, sentaks'a önem vererek kullanmasıdır. uffish ne demek bilmesek bile onun bir sıfat olduğunu anlarız, brillig'in isim soylu bir sözcük olduğunu da, gyre ve gimble'ın birer fiil olduğunu da. şiir olarak incelendiğindeyse ritm, alliterasyon, kafiye gibi çeşitli sanatları kullanmıştır lewis carroll, ve anlamsız da olsa bunu gerçekten de şiir haline getirmiştir. bunların yanısıra ingilizce'ye çeşitli kelimeler de kazandırmıştır. örneğin chortle kelimesi jabberwocky'den evvel varolmayan bir kelimedir. portmanteau kelimelerin özü buradan çıkmıştır.
Sizlere şiirin tam metnini de vereyim de tam olsun. Bu arada filmin senaryosu Eda'ya ait, tabii bizler de kendimizden birşeyler kattık. Ancak ne ben, ne Hakkı, ne de Çağla arkadaşımız şiir hakkında en ufak bir fikre bile sahip değildik.. :)
Jabberwocky - Lewis Carroll
"twas brillig, and the slithy toves
did gyre and gimble in the wabe;
all mimsy were the borogroves,
and the mome raths outgrabe.
"beware the jabberwock, my son!
the jaws that bite, the claws that catch!
beware the jubjub bird, and shun
the frumious bandersnatch!"
he took his vorpal sword in hand:
long time the manxsome foe he sought -
so rested he by the tumtum tree
and stood awhile in thought.
and as in uffish thought he stood
the jabberwock, with eyes of flame,
came whiffling through the tulgey wood
and burbled as it came!
one, two! one, two! and through and through
the vorpal blade went snicker-snack!
he left it dead, and with its head
he went galumphing back.
"and hast thou slain the jabberwock?
come to my arms my beamish boy!
o frabjous day! callooh! callay!"
he chortled in his joy.
'twas brillig and the slithy toves
did gyre and gimbole in the wabe
all mimsy were the borogroves
and the mome raths outgrabe.
